Dieta makrobiotyczna

Dieta makrobiotyczna
Dieta makrobiotyczna to sposób odżywiania oparty na filozofii Dalekiego Wschodu. Za podstawę służy teoria dwóch uzupełniających się sił – jin i jang. Aby została zachowana równowaga, należy odpowiednio równoważyć stan jin i jang w naszym organizmie. Stosowanie diety według tej teorii to nie tylko wpływanie na stan fizyczny człowieka, ale też na sposób jego myślenia i działania. Ponieważ spożywany pokarm wpływa na to, czym jesteśmy i jacy jesteśmy, w tej diecie należy skrupulatnie przyglądać się sygnałom, które wysyła nasz organizm, trzeba umieć je odczytywać i odpowiednio reagować.
Dieta makrobiotyczna to przede wszystkim pożywienie jak najbardziej naturalne, nie ma tu miejsca na produkty z marketów, czyli konserwowane, rafinowane, głęboko przetworzone, nie dopuszcza się owoców egzotycznych niepochodzących z rejonu, w którym przyszło nam żyć czy też picia napojów gazowanych.
Do produktów stanowiących podstawę tej diety należą:
- ziarna zbóż, tj. pszenica, żyto, owies, jęczmień, proso i gryka,
- nasiona roślin strączkowych, tj. fasola, groch, soja, soczewica,
- nasiona dyni, słonecznika,
- warzywa i owoce z naszej szerokości geograficznej i z najbliższego otoczenia.
Obróbka kulinarna powyższych produktów powinna być też jak najmniej ingerencyjna. Warzywa należy zjadać w całości, tzn. i korzeń, i natkę, ponieważ składniki odżywcze w poszczególnych częściach rośliny nie rozkładają się równomiernie, należy wykorzystywać je całościowo. Większość części zielonych warzyw jest jadalna i smaczna, więc należy znaleźć dla nich zastosowanie w naszych potrawach.
Dieta makrobiotyczna jest dietą dla wszystkich, dlatego że uwzględnia różnice płci, wieku, ogólnej kondycji, wydatkowanego wysiłku fizycznego związanego z rodzajem wykonywanej pracy i ćwiczeń, dlatego też godna jest polecenia na zawsze. Odżywiając się zgodnie z jej zasadami nie możemy mieć nadwagi i nie powinniśmy chorować w porę dostrzegając problemy zdrowotne. Dieta według pięciu przemian
Jeżeli można którąś z diet polecić zapracowanej i zagonionej kobiecie szczególnie, to będzie nią na pewno dieta według pięciu przemian. Głównym atutem tej diety, w tym przypadku komponowanej na podstawie prawidłowego obiegu energetycznego, jest fakt, że potrawy przyrządzone tym sposobem można przechowywać przez dłuższy czas w lodówce, nawet do pięciu dni, bez śladu psucia się.
Owszem, nie jest łatwą sprawą dla kogoś początkującego rozpoznanie do jakiej grupy energetycznej należy użyty składnik i w jakiej kolejności dodajemy go do potrawy, ale po pewnym czasie uzyskujemy wprawę i poruszamy się bezbłędnie w tym temacie.
Prawo pięciu przemian przyszło do nas z Dalekiego Wschodu. Chińczycy już parę tysięcy lat temu traktując to wszystko, co nas otacza jako całość ściśle ze sobą powiązaną i współfunkcjonującą, starali się ująć to w konkretne ramy i dopasować wzajemnie do siebie.
Pięć przemian to:
- Przemiana ognia. Ogień: symbolizuje suchość, gorąco, podnoszenie się, ruch.
- Przemiana ziemi. Ziemia: symbolizuje żyzność, produktywność, chęć do wzrostu.
- Przemiana metalu. Metal: symbolizuje ostrze, twardość, przewodzenie.
- Przemiana wody. Woda: symbolizuje wilgoć, chłód, opadanie, płyniecie, ustępowanie.
- Przemiana drewna. Drzewo: symbolizuje wzrost, elastyczność, korzenie, siłę.
Do każdego narządu przypisana jest odpowiednia przemiana:
Drzewo – wątroba – smak kwaśny.
Ogień – serce – smak gorzki, cierpki.
Ziemia – śledziona, trzustka – smak słodki.
Metal – płuca – smak ostry, pikantny.
Woda – nerki – smak słony.
Dietetyka stosowana w kuchni chińskiej, zarówno ta lecznicza, jak i profilaktyczna, opiera się w głównej mierze na przynależności pożywienia do różnych smaków, natury, kolorów, a co za tym idzie na przynależności do poszczególnych narządów i celowego oddziaływania na nie. Sposób przygotowywania potraw odbywa się zawsze według Zasady Pięciu Przemian, co nadaje gotowanym potrawom wspaniały aromat i smak, stanowi również o ich walorach leczniczych.(...)
Obieg ten nazywany jest obiegiem odżywczym, narząd poprzedzający karmi narząd następujący po nim, zasila go energetycznie.
Gotując według pięciu przemian, kwalifikujemy poszczególne składniki zgodnie z ich przynależnością energetyczną, jednocześnie zachowując kolejność w dodawaniu ich do potrawy zgodnie z obiegiem odżywczym. Chcąc uczynić potrawę wzmacniającą dany narząd, kończymy dodawanie składników tym elementem, który znajduje się w przemianie narządu, który wzmacniamy.